Enduro Daverdisse

Deze wedstrijd is nieuw op de kalender van de Belgium Enduro Cup. Daverdisse is een klein dorpje gelegen in het zuidelijke deel van de Ardennen langs het riviertje La Lesse. Voor mij is dit onbekend terrein en om een indruk te krijgen van de omgeving heb ik Google Earth opgestart. Daar word je niet veel wijzer van; wat heuvels, een riviertje en een verlaten crossbaan. Maar wat een mooi gebied is dit, een absolute aanrader!

Vanwege de hemelvaart zijn we een paar dagen eerder vertrokken om te kamperen in de buurt van Bouillon. We hebben allebei onze zus zo gek kregen om mee te gaan en dat betekent een weekendje ravotten met m’n neefjes. Uiteraard heeft oom Hans de mountainbikes van de mannen meegenomen in de kamper. Al snel blijkt dat de volgende generatie endurorijders klaarstaat! Superleuk hoe die jongens hun best doen op die fietsjes.

De camping die ik heb geboekt kost maarliefst € 4,50 per nacht. Kennelijk hebben ze de prijzen al sinds 1980 niet verhoogd en ze adverteren op de website met de aanwezigheid van een telefooncabine… Tja, wat kun je dan verwachten?! Niet veel. Maar bij aankomst blijkt dat we een prachtig plekje hebben aan de oever van de rivier. Dat je er een veld vol Belgische tokkies bijkrijgt staat niet op de website vermeld, maar één vechtpartij en een paar bezoekjes van de politie zitten bij de prijs inbegrepen.

Keuze uit drie fietsen dit weekend!

Om niet de hele dag weg te zijn hebben Koen en ik afgesproken vroeg op te staan en ervoor te zorgen dat we tegen de middag weer terug zijn op de camping. Op vrijdag zijn we naar Les Hautes Rivières gereden om de trails van de Enduro de la Semoy te rijden. De heenreis is meteen de eerste special stage omdat de navigatie ons binnendoor stuurt over een verlaten bosweg met een rivierdoorwading op het einde. De Volvo van Koen maalt daar gelukkig niet om en 5 minuten later dan de app had voorspelt komen we aan op de bestemming. Een supermooi gebied waar in het weekend van 10 & 11 juni een enduro wordt verreden. Op zaterdag hebben we de trails in de buurt van Bouillon verkend en daarmee zijn we lekker warm gedraaid voor de wedstrijd van zondag. Door vroeg te vertrekken hebben we nog tijd genoeg om de rest van de dag dammen te bouwen, vissen te vangen en een middagje te kanoën.

06:30 uur, vertrek met mist boven de Semoy.

Canada in het klein

Koenie Luchtvaart Maatschappij (KLM) op de downhilltrack van Bouillon

De volgende generatie krijgt les!

De enige blubber van het hele weekend..

Shockwiz

Voor dit weekend heb ik de YT Capra van een vriend van me te leen. Mijn eigen hardtail mag een weekend uitrusten in de schuur en dit geeft mij de mogelijkheid om deze dikke fully te testen. De YT heeft 180mm veerweg voor, en 170mm aan de achterkant. Verder is ze afgemonteerd met de mooiste spullen zoals een speciale coating op de vorkpoten voor een nog soepelere respons. Da’s andere koek dan wat ik gewend ben. We hebben ook zijn ‘Shockwiz’ meegekregen om de vering af te stellen. Dit is een klein apparaatje wat je aansluit op het luchtventiel van je vork of demper.

Montage van de Shockwiz op de achterdemper van de Commencal van Koen

 

Met de bijbehorende app kun je via bluetooth contact maken met de Shockwiz en op je telefoon precies registreren wat de vering doet. Aan de hand van de sensoren meet hij continu de invering van de vork en berekent hij de bijbehorende demping. Met die data geeft hij je adviezen over de juiste instellingen. Je hebt daarbij de mogelijkheid om te kiezen voor welke rijstijl je de vering wilt instellen, variërend van zacht t/m agressief. Bij ons bleek de rebound over het algemeen goed te staan, maar moest er vaak extra lucht worden bijgepompt volgens de adviezen van de app. Verder hebben we flink aan de knoppen van de demping zitten draaien om de juiste instellingen te vinden. Het echt goed instellen kost wel veel tijd. Omdat iedere afdaling weer anders is wil de data ook nog weleens verschillen. Optimaal zou zijn om meerdere keren dezelfde afdaling te rijden en dan alles op punt te zetten. Hieronder een indruk van de data die de app geeft:

Raceday

Dan de wedstrijd! Voor het eerst hebben we een allebei een startnummer waarmee we redelijk vooraan staan. Het is een nieuw evenement en we hebben dus geen idee wat ons te wachten staat. Special 1 maakt dat meteen duidelijk. Een vrij vlak begin met veel wortels en stroken waar flink bijgetrapt moet worden. Het toetje zit aan het eind waar een paar hele technische passages zitten. Bij mij gaat het super tot halverwege de technische sectie waar ik met mijn stuur een rots aantik en onderuit ga. Omdat het stuur scheef staat moet ik de ‘Hard Section’ overslaan en dat kost tijd. Niet de beste start die je je kan wensen.

De rest van de specials zijn superleuk. Een fantastische mix van bospaadjes en steile/technische stroken. Iedere special heeft wel een paar passages waar je echt moet opletten en na de derde special gaat het rijden steeds beter met uiteindelijk een 71e plek in de uitslag. Het doel was bij de eerste 50 te eindigen, maar dan moet er nog een minuut van de totaaltijd af. Waar ik die minuut heb laten liggen is wel duidelijk, als ik zonder valpartijen de finish haal dan moet er nog wel een minuut te winnen zijn. Maar dat blijft toch het lastigste van enduro’s, geen fouten maken. Datzelfde geldt voor Koen, ook hij heeft meerdere keren de bodem van te dichtbij bekeken.

Naast foutloos rijden had ik vooraf bedacht om met name op de langere specials extra mijn best te doen. De derde special bijvoorbeeld was nog geen halve kilometer lang en ik had bedacht dat daar het verschil niet gemaakt zou worden. Dit was wel met afstand de meest technische halve kilometer van de hele wedstrijd met een hoop krappe bochten en een steile ‘slab’ (grote rotsplaat). Maar te kort om te zorgen voor grote verschillen volgens mij. In de uitslag zie ik tot mijn schrik dat alleen al op deze special ik een halve minuut moet toeleggen op de snelste mannen! Oef, die theorie kan dus ook de prullenbak in.

Een ander leuk aspect van Daverdisse is de special op de crossbaan. Deze mag je namelijk tegelijk starten (normaal gesproken start je om de 15 seconden) en wordt 2x verreden. Voordat we mogen vertrekken wordt eerst de muziek kneiterhard gezet en zweept de speaker iedereen op om z’n best te doen (denk ik). Ik start natuurlijk twee keer samen met Koen en we weten elkaar mooi op te jagen. Nu rijdt Koen ineens zijn beste uitslag van de dag dus het helpt om die jongen een beetje achter de broek aan te zitten. Overall zijn we allebei dik tevreden. Voor iedereen die eens een enduro wil proberen is dit een echte aanrader. Mooie technische specials en enorm goed georganiseerd!

Nr. 61 & 64

Het podium van de apekoppen met de grootste op p1 🙂

 

 

Geef een reactie